หลุมดำ

ซึ่งก็คือชิ้นส่วนของวัตถุในเอกภพที่มีแรงโน้มถ่วงสูงมากมาย ไม่มีอะไรออกมาจากรอบๆหลุมดำได้แม้กระทั้งแสงสว่างซึ่งมีความเร็วที่มาที่สุดในจักรวาล เว้นเสียแต่หลุมดำร่วมกัน


 พวกเราก็เลยไม่เห็นศูนย์กลางของหลุมดำ หลุมดำจะมีพื้นที่หนึ่งที่เป็นขอบเขตของตัวมันเอง เรียกว่าเส้นขอบฟ้าสถานะการณ์ ที่ตำแหน่ง รัศมีชวาร์สชิลด์ ถ้าหากว่ามีวัตถุใดหลุดเข้าไปในของฟ้าเรื่อง วัตถุต้องเร่งความเร็วให้มากยิ่งกว่าความเร็วแสงสว่าง ก็เลยจะหลุดรอดออกมาจากเส้นขอบฟ้าเรื่องราวได้ แต่ว่าไม่มีทางเป็นไปได้ที่วัตถุใดที่จะมีความเร็วมากยิ่งกว่าแสงสว่าง ดั้งจมูกนั้นก็เลยไม่มีวัตถุใดซึ่งสามารถออกมาได้อีกต่อไป พวกเราไม่อาจจะแลเห็นหลุมดำได้ด้วยกล้องที่สำหรับใช้ในการส่องดูดาวใดๆก็ตามเพราะเหตุว่าหลุมดำนั้นไม่ไม่แสงสว่างหรือรังสีใดออกมาเลย แม้กระนั้นสามารถตรวจเจอได้ด้วยกล้องส่องทางไกลวิทยุรวมทั้งคลื่นโน้มถ่วงของหลุมดำ แล้วก็จนถึงตอนนี้ได้ศึกษาค้นพบหลุมดำในจักรวาลแล้วขั้นต่ำ 6 ที่ หลุมดำแบ่งได้ จำพวกเป็นหลุมดำมวลยิ่งยวด เป็นหลุมดำในใจกึ่งกลางของศิลปินจักร หลุมดำขนาดกึ่งกลาง ซึ่งมีสาเหตุจากการแตกดับของดาวฤกษ์ และก็หลุมดำจิ๋ว ซึ่งเกิดขึ้นในยุดเดิมของเอกภพ แม้ว่าจะไม่อาจจะเห็นด้านในของหลุมดำได้ แม้กระนั้นตัวหลุมดำเองก็แสดงการทำให้เกิดผลกระทบกับวัตถุที่อยู่ในเส้นทางโคจรข้างนอกเส้นขอบฟ้าเรื่องราว ได้แก่ หลุมดำบางครั้งอาจจะถูกมองเห็นได้โดยการต่อว่าตามกรุ๊ปดาวที่โคจรอยู่ข้างในศูนย์กลางหลุมดำ หรืออาจจะเป็นไปได้ว่าจะมีการสังเกตแก๊สจากดาวใกล้กันที่ถูกเย้ายวนใจไปสู่หลุมดำ แก๊สจะม้วนตัวไปสู่ข้างใน และก็จะร้อนขึ้นถึงอุณหภูมิสูงรวมทั้งปล่อยรังสีขนาดใหญ่ซึ่งสามารถตรวจค้นได้จากกล้องถ่ายรูปโทรทรรศ์ที่โคจรอยู่รอบโลก การสำรวจได้ผลในทางวิทยาศาสตร์คิดเห็นเช่นเดียวกันว่าหลุมดำนั้นมีอยู่จริงในเอกภพ แนวความคิดของวัตถุที่มีแรงดึงดูดมากพอที่จะกันไม่ให้แสงสว่างเดินทางออกไปนั้นถูกเสนอโดยนักดาราศาสตร์มือสมัครเล่นคนอังกฤษ ในปี 1783 รวมทั้งต่อมีในปี 1795 นักฟิสิกส์ชาวประเทศฝรั่งเศส ก็ได้บทสรุปเดียวกันตามความรู้ความเข้าใจปัจจุบัน หลุมดำถูกชี้แจงโดยแนวคิดสัมพัทธภาพทั่วๆไป ซึ่งทายว่าเมื่อมีมวลขนาดใหญ่มากมายในพื้นที่ขนาดเล็ก ทางในพื้นที่ว่างนั้นจะถูกทำให้มันเหยเกไปจนกระทั่งใจกลางของขนาด เมื่อไม่ให้วัตถุหรือรังสีอะไรก็แล้วแต่สามารถออกมาได้ ระหว่างที่แนวคิดสัมพัทธภาพทั่วๆไปชี้แจงว่าหลุมดำ เป็นหลักช่องว่างที่มีภาวการณ์เป็นภาวการณ์เอกฐานที่ศูนย์กลางรวมทั้งที่เส้นขอบฟ้าสถานะการณ์รอบๆขอบ คำชี้แจงนี้แปรไปเมื่อศึกษาค้นพบกลศาสตร์ควอนตัม การศึกษาทำการค้นคว้าและวิจัยในประเด็นนี้ทำให้เห็นว่าเว้นแต่หลุมดำจะดึงวัตถุไว้ชั่วกับชั่วกัลป์ แล้วยังมีการเบาๆปล่อยพลังงานด้านใน เรียกว่า รังสีฮอว์คิง และก็บางทีอาจสิ้นสุดลงสุดท้าย

Related Post